طلاي كثيف چيست ؟

ما انسان‌ها معمولاً به چیزهای با ارزش طلا می‌گوییم، پس به همین دلیل است که به فلز طلا هم طلا می‌گوییم! اما اجسام و یا مواد دیگری هم هستند که به دلیل ماهیتی که دارد امکان نسبت دادن عبارت طلا به آنها وجود دارد. البته به این معنی نیست که ارزش آنها همانند فلز طلا است. به این معنی است که در ردۀ خود دارای ارزشی هستند که یا از دید پنهان مانده است و یا کارآیی‌های مستقیم و غیر مستقیم زیادی دارند. مثلاً ما به نفت طلای سیاه می‌گوییم به این دلیل که ارزشش بسیار زیاد است و کارآیی بسیار بالایی هم دارد.

معمولاً به موادی که نام مستعار طلا را به آنها نسبت می‌دهیم، رنگ یا دیگر ویژگی بارز آن را هم به این نام مستعار اضافه می‌کنیم. در همان مثال طلای سیاه، سیاهی رنگ نفت باعث خطاب کردن نفت با عنوان طلای سیاه می‌شود. فکر می‌کنم همۀ ما هم به ارزش نفت واقف هستیم.
اما طلای کثیف چیست؟ ابتدا باید گفت که طلای کثیف یک ماده یا جسم است که اصطلاح طلا در آن به معنای با ارزش بودن آن است. اما کثیف صفت خاص این ماده است که باعث می‌شود از مواد با ارزشی که ما آنها را با نام طلا خطاب می‌کنیم متمایز گردد.
به معنای مفهومی، طلای کثیف همان زباله‌هایی هستند که به روش‌های مختلف، عمدتاً ناشی از مصارف مواد و کالاهای خاص در زندگی روزمره، تولید می‌شوند. یعنی همان چیزی که داخل سطح زبالۀ خانه‌ها یا اتاق‌های ما است. اما باید دانست که زباله‌های دیگری هم وجود دارند که معمولاً با نام زباله‌های صنعتی از آنها یاد می‌شود و بخش مهمی از زباله‌های انسانی را شامل می‌شوند. که در نهایت ما به همۀ آنها زباله یا طلای کثیف می‌گوییم.
پس تا اینجا فهمیدیم که طلای کثیف چیست. اما به نظر شما کاربرد آن چیست و چرا به آن ماده‌ای با ارزش بالا اطلاق می‌شود؟ همۀ ما می‌دانیم که در دنیای اطراف ما و طبیعت، مواد در حال تبدیل شدن به هم هستند و از یک حالت به حالت دیگر تبدیل می‌شوند. معمولاً این تبدیل حالت به وسیلۀ انرزی باید انجام گیرد که این انرژی از طریق خورشید تامین می‌شود.
برای هر موجود زنده‌ای که در این چرخۀ بسیار پیچیده زندگی می‌کند، برخی از این مواد ورودی و برخی دیگر خروجی هستند. از آنجایی که انسان هم جزئی از این چرخۀ طبیعی است، دارای یک دسته مواد ورودی و خروجی است. مواد ورودی حاصل تولید دیگر موجودات است. مثلاً گیاهان و جانواران غذا و پوشاک ما را تامین می‌کنند. این برای ما حکم یک مادۀ ورودی را دارد. اما به نظر شما خروجی چیست؟ پاسخ در یک کلام؛ زباله‌ها. از آنجایی که زباله‌ها دیگر برای ما کاربردی ندارند و حکم یک مادۀ بلااستفاده را برای ما انسان‌ها دارند، معمولاً آن را در طبیعت رها می‌کنیم.
چه زمانی که شما یک سیب را بخورید و یا حتی خودرویی را بخرید، در هر صورت پس از استفادۀ از آن ماده یا کالا، چیزهایی تولید می‌شود به نام زباله. این زباله خروجی چرخۀ مربوط به انسان‌ها است که حتماً برای دیگر موجودات حکم ورودی را دارد. در گذشته‌ها که رابطۀ انسان با طبیعت رابطۀ دوستانه و هم‌زیستانه‌ای بود، مشکل زیادی از این بابت وجود نداشت. انسان‌ها اگر زباله‌ای هم تولید می‌کردند، طبیعت آن را هضم می‌کرد.
اما امروزه با رشد صنایع و زیاده‌خواهی‌های انسان، تولید زباله به شدت افزایش یافته و با صراحت می‌توان گفت که تاثیر تخریبی آن بیش از تاثیر مثبت آن روی دیگر چرخه‌های طبیعت پیرامون ما است. در این حالت، برای جلوگیری تخریب بیشتر، بهترین کار این است که دید خود را نسبت به زباله تغییر داده و به آن به عنوان نوعی طلا بنگریم؛ طلای کثیف.
امروزه با توسعۀ فناوری‌های روز، زباله‌ها را می‌توان تبدیل به مواد ارزشمند و حتی درجه یک کرد که این خود کمکی برای تسریع چرخۀ مصرف و تولید توسط انسان است. چیزی که همۀ ما می‌دانیم این است که معمولاً زباله‌ها به دو دستۀ خشک و تر تقسیم می‌شوند. زباله‌های خشک را مستقیم می‌توان بازیافت کرد و به مادۀ خام آن فرآورده تبدیل کرد. مواد تر هم قابل تجزیه و تبدیل شدن به کود برای گیاهان است. هر چند که استفاده‌های بسیار دیگری هم می‌توان از آن داشت.
زباله‌های شهری و خانگی را می‌توان به راحتی به ورمی کمپوست یا طلای کثیف هم تبدیل کرد که این کار را با کمک کرم‌های خاکی می‌توان انجام داد. البته این کار نیاز به دانش است تا سرمایه. اگر شما هم دوست دارید این کار را انجام دهید.

0 نظرات

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *